Aksi İnsan Nedir?
İzmir’de Bir Genç Olarak Aksi Olmak
Biliyorsunuz, İzmir’de yaşayan bir genç olarak çoğu zaman ya deniz kenarında bir kafede kahve içiyorum ya da bir espriyle arkadaşlarımı güldürüyorum. Ama içsel dünyama inince, işler pek de öyle pembe değil. O kadar çok düşünüyorum ki, çoğu zaman insanlar “Aksi insan nedir?” diye sormadıkça, “Vallahi bazen biraz aksi olabiliyorum” demek zorunda kalıyorum. Evet, o aksi insanlar var ya, işte onlar! Çevremdeki insanlardan biraz daha fazla içe dönük, ama aslında düşündükleriyle her zaman dışarıdan çok eğlenceli görünen kişiler. Herkesin derin derin düşündüğü zamanlar vardır ya, işte o anlar.
Bir de o günlerden biri geldiğinde, “Aksi insan nedir?” sorusu bende başka bir anlam taşır. Çünkü bir türlü mutlu olmamıza engel olan o ‘aksi’ tavırları benim iç sesimle şöyle anlatabilirim:
Aksi İnsan Nedir? Bir İnsanın Dünyasına Yolculuk
Hadi gelin, aksi insanın ne demek olduğuna bir bakalım. Aksi insan, aslında her şeye biraz farklı yaklaşan kişidir. Durduk yere hayatın kendisini sorgulayan, insanları biraz zor anlayan ve biraz da ruh haline göre gülüp geçebilen biridir. Genelde dışarıdan bakıldığında eğlenceli, “esprili” biri gibi görünebilir ama o kişi, içinde dünya kadar soru ve düşünceyle doludur. Şöyle bir örnek vereyim:
– Ben: “Bugün çok güzel bir gün değil mi ya? Hava harika!”
– Arkadaşım: “Evet, valla! Bu havada dışarı çıkmak ne güzel.”
– Ben (iç sesim): “Evet, ama acaba bu kadar güzel hava bir gün de bozulacak mı? Bu güzel havayı sabah uyanınca fark etmeseydik, yine güzel olmalı mıydı? Neyse, esprili davran, gülümse.”
Hah, işte! Aksi insan böyle bir şey işte. Normalde güzel bir havayı takdir ederken, ben işin içine “Ama acaba” sorusunu sokar, sonra da kimseye hissettirmemek için kendimi şirin bir şekilde gülümsetirim. Yani, bu tamamen içsel bir ikilem. Dışarıdan bakıldığında “Aksi bir insan” tanımı biraz daha karamsar veya mızmız biri olarak algılanabilir, ama aslında bir miktar derin düşüncelere dalmış olmanın zararı yok.
Bir Aksi İnsan Ne Zaman Gerçekten Aksi Olur?
Aslında aksi insan, sadece negatif, huysuz veya inatçı biri değildir. Onlar, bazen sadece daha fazla düşündüğü ve gördüğü detaylardan rahatsız olduğu için “aksi” olabilirler. Çevremdeki insanlardan çok fazla olumsuzluk görüp kendi içimde bir de mücadele verince, aksi oluyorum. İşte buradaki fark şu: Aksi insan, sorunların farkında olan ama dışarıya yansıtmak zorunda olmayan kişidir.
Mesela bir kafede arkadaşlarımın neşeyle kahkahalarla güldüğünü görünce, içimden şunu geçirebiliyorum:
– İç sesim: “Bunlar ne kadar da huzurlu. Ben niye sürekli şüphe içinde yaşıyorum?”
– Ama dışarıya bakıldığında, bir bakıyorsun, koca bir güler yüz. “Evet ya! Hadi eğlenelim!”
O an eğleniyorsam bile, bir şekilde aklımda bin tane soru ve muamma oluyor. Çünkü bir insan bazen sadece normal olmak istemez, düşündüklerini bir şekilde dışa vurmak ister ama toplum buna hazır değildir. Yani, aksi insan ne zaman daha da “aksi” olur? İşte o zaman, insanlar daha basit bir yaşam sürerken, o kişi her şeyi daha karmaşık hale getiriyordur.
Gündelik Hayatta Aksi İnsan Olmak
Bazen de küçük detaylarda aksilikler olur ve bu aksilikler küçük bir tavır değişikliğine yol açar. Mesela çok basit bir sahne üzerinden anlatayım:
Bir gün sabah uyandım, kahvaltı hazırlayacağım. Ekmeklerin biraz bayat olduğunu fark ettim. “Evet, ekmek bayat olmuş” dediğimde, annem bana “Onu daha önce alsaydık, şimdi bayat olmazdı.” dedi.
– Ben: “Ama ekmekler o kadar bayat değil ya, sadece biraz fazla taze değil.”
– Annem: “Ama taze olmalı işte!”
– Ben: “Hani bazen bayat ekmek daha güzel olurdu?”
– Annem: “Aksi her zaman doğruyu söylemez.”
Buradaki aksilik aslında içsel bir şey. Çünkü, ben bayat ekmek olmasını sorgularken annem pragmatik bir yaklaşımda bulunuyor. Ama işin güzel tarafı şu ki, bu tür küçük çatışmalar beni yine de güldürüyor. Çünkü her zaman birinin kendini ifade etme biçimi, aslında “aksi” olmanın da bir şekli. Aksi insanlar bazen basit şeyleri bile sorgulayarak, komik hale getirirler.
Aksi İnsanlar ve Arkadaş Ortamları
Bir de aksiliğin sosyal ortamlardaki yeri vardır. Arkadaşlarım her zaman şunu derler: “Yine ne düşündün? Bak, Aksi yavaş yavaş iç sesine giriyor.” Hemen şunu eklerim: “İçimde bir fırtına koptu da, ama dışarıda durduğumda güldüm, tamam mı?”
Sosyal ortamlarda her zaman gülüp geçmek zorunda mıyız? Mesela, bir grup arkadaşla toplanmışken, iç sesim bana her zaman “Ne kadar da monoton bir sohbet” der. Ama dışarıda bu sohbeti sallamış gibi görünürüm, çünkü hepimiz bu anı paylaşıyoruz. Sonunda da espri yaparım:
– Ben: “İçimde bir fırtına vardı ama ben ‘bunu gülümseme ile saklarım’ dedim.”
Güzel değil mi? Espri yaparken bile, aksiliklerim beni dışarıya vurmaz. İçsel dünyamda ise, her şey karmaşık bir hale gelir.
Aksi İnsanların Günlük Maceraları
Bir de aksilikler hayatımıza sadece büyük olaylarla gelmez. Küçük detaylar bile aksilik yaratabilir. Hani o sinir bozucu anlar var ya, böyle bir anı hatırlıyorum:
– Market alışverişindeyim, kasada sıra bekliyorum. O kadar düşünceliyim ki, aklımda bir ton senaryo var:
– İç sesim: “Ekmek almayı unutmuşum. Ama acaba ne kadar önemli ki, belki ekmek almayacak kadar sıkışık biriyimdir?”
– Sonra kasa görevlisi gülümseyerek, “Ağabey, ekmek almadınız.” dedi.
– Ben: “Ama ben aslında ekmek almayı unutmuşum, sadece iç sesimle o kadar yoğunlaşmıştım ki!”
İşte aksilik böyle bir şey! Dışarıda her şey yolunda gidiyor gibi gözükse de, içimde sürekli sorgulama ve düşünce döngüsü var.
Sonuç: Aksi İnsan Olmak Farklı Bir Bakış Açısıdır
Özetle, aksi insan demek, sürekli bir düşünce fırtınasında olan, ancak bunu dışarıya çok fazla yansıtmayan kişi demek. Her zaman olumsuz değil, bazen de hayatın küçük detaylarını eğlenceli bir hale getiren biri olabilirsin. Aksi insanlar her şeyin ardında bir anlam ararken, dışarıda herkes keyfini sürer. Ama en önemlisi, aksilik aslında insanın dünyayı kendi bakış açısıyla keşfetmesidir.
Hayatınızdaki her aksilik, aslında hayatı biraz daha farklı bir şekilde görmenizi sağlar. Aksi insan olmak, sadece huzurlu bir şekilde yaşamaya çalışanların, hayata daha derinlemesine bakma şansıdır. Ve belki de bu yüzden, bir aksilikle bile gülmeyi öğreniriz!